Z WIZYTĄ U DZIECKA Z AUTYZMEM

 

Dziś kilka podpowiedzi dla osób, które planują wizytę u rodziny, w której jest dziecko z autyzmem. Jeśli trochę się obawiasz, bo nie wiesz czego się spodziewać lub jak się zachować, mam nadzieję, że poniższe sugestie i podpowiedzi choć trochę wyjaśnią Ci tą niewiadomą.

1. Powitanie.

Wchodząc postaraj się proszę nie robić zbyt wiele zamieszania, zachowuj się naturalnie, spokojnie i niezbyt głośno, pozwól dziecku nie witać się z Tobą jeśli nie chce (i nie bierz tego do siebie).

2. Prezent dla dziecka

Wg mnie najlepszym prezentem jest uwaga, czas i nieoceniające podejście. Jeśli przychodzisz do dziecka zwyczajnie pobaw się z nim (jeśli ono tego chce), zainteresuj się tym, co chce Ci pokazać czy opowiedzieć. Na prawdę się zainteresuj.

Jeśli koniecznie chcesz przynieść jakiś upominek, najlepiej skonsultuj to wcześniej z rodzicami dziecka. Część dzieci z autyzmem jest na różnych dietach –  m.in. 3 x bez (bez glutenu, cukru i mleka), FODMAP, SCD (dieta specyficznych węglowodanów), wiele dzieci ma alergie lub nietolerancje, co powoduje, że większość lub 100% produktów spożywczych z półki “dla dzieci” odpada. Część dzieci ma nadwrażliwość słuchową, wzrokową czy dotykową lub bardzo wąskie zainteresowania w związku z czym część zabawek też odpada, a część może być szczególnie atrakcyjna. Osobiście wolę by goście, którzy przynieśli jakiś upominek dla Syna nie dawali mu go podczas powitania, lecz dopiero po dłuższej chwili gdy T. oswoi się już z ich obecnością.

Pamiętaj jednak, że jeśli przyniesiesz:
– zabawkę słabej jakości to ma szansę rozpaść się jeszcze przed Twoim wyjściem, a jeśli spodobała się ona dziecku to może być mu z tym bardzo trudno,
– jeden wspólny upominek dla rodzeństwa to przez większość wizyty możesz być świadkiem emocjonujących i bardzo głośnych negocjacji.

Ja nie pamiętam zupełnie kto w dzieciństwie przynosił mi upominki (i czy w ogóle przynosił), ale pamiętam wujka, który jak przyjeżdżał to zawsze miał dla mnie czas i zabierał mnie na pełne przygód wyprawy nad Wisłę.

3. Wizyta

Pamiętaj proszę, że jeśli wydaje Ci się, że dziecko nie słucha toczących się wokół niego rozmów, to masz rację – wydaje Ci się. Dlatego proszę, bądź uważny na to jakie tematy poruszasz i jakie opinie wygłaszasz.

Wszystkie zachowania dziecka, o ile nie naruszają Twoich granic, są w porządku i nawet jeśli Tobie wydają się dziwne, postaraj się proszę nie krytykować ich i nie pouczać dziecka co jest właściwe a co nie. Jeśli Twoje granice zostaną przekroczone powiedz o tym spokojnie dziecku czy też jego rodzicom (zamiast ogólnych stwierdzeń, że czegoś nie wolno, sugeruję żebyś powiedział/powiedziała po prostu, że coś Ci przeszkadza lub też że czegoś nie lubisz).

A jeśli przez całą Twoją wizytę dziecko nie podeszło do Ciebie ani razu lub też cały ten czas spędziło w drugim pokoju, nie bierz tego do siebie, widocznie tego w tym momencie potrzebowało.

4. Pożegnanie

Tu sugestie mam podobne jak przy powitaniu.

I postaraj się proszę pamiętać, że żadne zachowanie dziecka nie jest skierowane przeciwko Tobie. Ono zachowuje się najlepiej jak w danym momencie potrafi, a Twój uśmiech, otwartość i pozytywne, nieoceniające nastawienie są tym czego najbardziej potrzeba dziecku i … jego rodzicom.

 

12

Podobne wpisy

Komentarze (6)

  • Kasia Chudziak 4 miesiące ago Reply

    Bardzo pomocny post, na pewno każdy powinien go przeczytać z mojego punkt widzenie przed wizytą u jakiegokolwiek dziecka. Oczywiście zdaje sobie sprawę z tego, że dzieci z autyzmem szczególnie potrzebują wyrozumiałości i szanowania ich przestrzeni, ale myślę, że odwiedzając jakiekolwiek dziecko powinno się brać pod uwagę, że to ich dom, ich przyzwyczajenia i należy je szanować, bo dzieci to ludzie, troszkę mniejsi ale tacy, którzy zawsze zasługują na szanowanie ich zachowań, przyzwyczajeń czy nastrojów. Uważam, że skupienie swojej uwagi i zainteresowanie należy się każdemu zarówno dorosłym jak i dzieciom, a o tym często wielu ludzi zapomina, mówią wszystko przy dziecku ignorują jego zdanie czy chęć wypowiedzenia się.
    Myślę, że dzieci z autyzmem pokazują po prostu bardziej dobitne to na co większość dzieci chciałoby zwrócić uwagę dorosłych. Post z pewnością pomoże wszystkim tym, którzy chcieli by mieć jasne wytyczne tego co unikać a co jest mile widziane. Ja osobiście pierwszy raz spotkałam się z takimi konkretnymi informacjami, gdzie wszystko jest wytłumaczone i nie ma żadnych wątpliwości 🙂
    Pozdrawiam serdecznie

    Autystycznie Empatycznie 4 miesiące ago Reply

    Kasiu dziękuję Ci za tak długi komentarz. Bardzo bliskie jest mi to co napisałaś nt. szacunku do dzieci i bardzo miło mi, że uważasz wpis za pomocny i konkretny.
    Pozdrawiam Cię serdecznie

  • Gosia Ostrowska 3 miesiące ago Reply

    Jesteś mama chłopca z autyzmem i fantastycznie, że dzielisz sie z inymi swoją wiedzą i doswiadczeniem. Jestem po lekturze kilku ksiazek o autyzmie i aspergerze i wiem ze musi być Wam czasem bardzo ciężko. Takie wpisy sa bardzo potrzebne i wciąż jest ich za mało. A Twojego bloga chętnie odwiedzam. Cudownie, ze masz czas i siłę dzielić się z czytelnikiem swoim doświadczeniem.

    Autystycznie Empatycznie 3 miesiące ago Reply

    Gosiu czasem faktycznie jest ciężko, ale myślę sobie, że każdemu rodzicowi czasem jest, niezależnie od tego czy dziecko ma jakieś trudności czy też nie. Mi olbrzymią siłę daje wiara w to, że bycie blisko mojego dziecka i jego emocji sprawi, że to co najtrudniejsze dla większości osób z autyzmem czyli bliskie relacje stanie się dla mojego Synka zupełnie naturalne i ważne.
    I dziękuję Ci jeszcze za komentarz bo dzięki temu poznałam Twojego bloga.
    Pozdrawiam Cię serdecznie 🙂

  • Bielecki.es 3 miesiące ago Reply

    Wiele osób nie wiej jak się zachować przy pierwszym kontakcie z takim dzieckiem. Ten wpis w krótkich słowach tłumaczy najważniejsze sprawy w tym temacie.

  • Katarzyna 3 miesiące ago Reply

    Nigdy nie miałam okazji spotkać się z nikim z autyzmem, ale dziękuje za te cenne rady poniewaz pozwalają mi mieć możliwość prawidłowej reakcji i podejścia do osoby autyzmem

Zostaw komentarz